Eίναι τόσο σκληρή η ζωή και η μοναξιά του τόση...

Pushing Daisies continues in the form of Comic Books

2009-08-23T22:18:00.002+03:00

Για όσους είναι φαν, η σειρά θα συνεχιστεί με νέες ιστορίες σε έντυπη μορφή.

[...] for endings, as it is known, are where we begin...

p.s. Χρειαζόμαστε και εμείς στο Cyprus "National Stay-at-home Week" ...

UPDATED ο Αστερίξ στα κυπριακά!

2009-08-18T14:59:00.002+03:00

το όλο κόμικ (35mb) μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ

Music!

2009-08-09T00:41:00.002+03:00

We often imagine there is an orchestra in our hearts.

Music.

Heard only by us, except when our heart brakes open and is spilled out into the world....

[pushing daisies]

Psycho!

2009-07-31T20:04:00.001+03:00

Πάρτε ακόμα ένα καλό! Είμαι στις καλές μου, enjoy it while it lasts :)

" WELL GOODNIGHT! SWEET DREAMS!!! "

Ένα χαμόγελο στο κάτω-κάτω δεν στοιχίζει τίποτα

2009-07-30T11:11:00.003+03:00

Χαμογέλα, ρε! :-)

What'll Do ?

2009-07-24T12:53:00.000+03:00

What'll I do
When you are far away
And I am blue
What'll I do?

What'll I do?
When I am wond'ring who
Is kissing you
What'll I do?

What'll I do with just a photograph
To tell my troubles to?

When I'm alone
With only dreams of you
That won't come true
What'll I do?

Μα δεν μπορώ...

2009-07-20T01:01:00.000+03:00

Απόψε θέλω να πιω
τίποτα μετά να μη θυμάμαι
μέσα στον καπνό να παγιδευτώ
συνέπειες να μη φοβάμαι

Απόψε θέλω να πιω
θέλω να ξεφύγω από τα όριά μου.
Μέσα στον καπνό να εξομολογηθώ.
Για τα χαμένα όνειρά μου.

Θα ανάβω με τσιγάρα
θα σβήνω με ποτά...
τώρα που πήρα τη λαχτάρα
στάχτη να γίνουν όλα πια.

Απόψε θέλω να πιω...
Όλους κι όλα να τα διαγράψω.
Μέσα στον καπνό να εξαφανιστώ
πίσω να μην ξανακοιτάξω

ΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ!

The E.N.D. ( Ι )

2009-04-02T14:04:00.000+03:00

Έχει μέρες που σκέφτομαι πώς να αρχίσω αυτή την ανάρτηση και πώς να την αναπτύξω. Νομίζω τα βρήκα. Stay with me. The journey begins...

Σήμερα έβαλα για πρώτη φορά κοντό φανελάκι. Πήρα μαζί μου και κάτι μακρύ όμως για να μην την πάθω πιο μετά που θα (κ)ρια(δι)σει ;-) Σήμερα σηματοδοτείται η πρώτη ανοιξιάτικη μέρα για μένα. Σιγά σιγά θα αλλάζει και η διάθεση και τα πράγματα θα προχωράνε μπροστά όπως τα θέλουμε. Και γιατί όχι να επιστρέψουμε στις παλιές καλές (?) συνήθειες μας. Δεν ξέρω.. είναι από τις σπάνιες μέρες που νιώθω καλά για την εξωτερική μου εμφάνιση. Έχασα και κάποια κιλάκια που είναι και αυτό ένα σύν.

Τελευταίους μήνες πιστεύω πως ήρθα λίγο πιο κοντά στο Θεό. Πολύ λίγο όμως. Από δική μου βούληση επεδίωξα να μάθω περισσότερα. Και με ηρεμούν. Ποτέ μου δεν θεώρησα τον εαυτό μου κοντά στον Θεό. Έχω να πάω εκκλησία από τον καιρό που οι καμπάνες λειτουργούσαν με σχοινί.. Όσο "out of the world" και αν ακούγεται, βρήσκεις απαντήσεις που ζητάς και ηρεμείς. Αυτό πάνω απ' όλα. Ηρεμία.

Η αλήθεια είναι ότι ξεκίνησα αυτό το blog από περιέργεια κυρίως να δω πώς θα εξελιχθεί. Μου άρεσε (ακόμα μια αλήθεια). Σιγά σιγά βρήκα τον εαυτό μου να γίνεται όλο και πιο "personal" και να ανοίγεται. Κάτι που δεν έχω συνηθίσει να κάνω ούτε στην everyday reality μου. Και κάπου με φοβίζει. Τί θα ξεστομίσω την επόμενη φορά που θα γράψω και σε ποια συναισθηματική κατάσταση θα βρίσκομαι όταν το κάνω.

Όπως μου είπε και ένας πολύ καλός φίλος, μέσα στις γιορτές των Χριστουγέννων, "life is what happens when you are not blogging..." (or generally όταν δεν είσαι στο Internet).

Τί να πώ και ποιον να ευχαριστήσω πρώτο; Λάζαρε, Unshaved Bastard, Παπουτσόσυκε, Ρίτσα, Διάσπορε, Κουνούπι, Talk Show Host, Αχάπαρη, Μαρίνο, Cake, Eólica, Teenage Dreamer, Sike σας ευχαριστώ για τα σχόλια σας και όχι μόνο. Κάποιον ξέχασα... το διαισθάνομαι. Ξεχνάω γενικώς πολλά πράγματα, ονόματα, διευθύνσεις..

Παρόλα αυτά θα είμαι παρών στις αναρτήσεις των blog σας και θα συμμετέχω ενεργά στα σχόλια :-) Το blog θα συνεχίσει να είναι on line για όσο μου το αφήσει η blogspot. Θα επιστρέφω κατά καιρούς όπως τους ΑΜΑΝ ένα πράμα για επετειακό και έκτακτα! Γιαυτό όσοι από εσας με έχετε στις λίστες σας στα ιστολόγια σας, keep me.. you never know! :)

Η αντίστροφη μέτρηση σε λατινικούς χαρακτήρες έχει έρθει στο τέλος της. Μερικοί περιμένατε κάτι διαφορετικό, το ξέρω. Απέφυγα να βγάλω ανάρτηση εχτές 1η Απριλίου μπας και σας μπερδέψω. Ψέματα δεν λέω γενικά. Και να πω, θα με φάνε οι τύψεις και θα έρθω από μόνος μου μέσα στην ώρα να σας το εξομολογηθώ.

Και τί θα ήταν ανάρτηση του Δημητρού χωρίς τραγουδάκι;
Αυτό που λέει το ρεφρέν του κομματιού είναι αλήθεια.
Το ξέρω από πρώτο χέρι.

Σας αγαπάω όλους. Έστω και αν δεν σας ξέρω τους πιο πολλούς από κοντά.

Πάντα να θυμάστε: The Energy.Never.Dies

Love Story ( II )

2009-03-30T14:53:00.000+03:00

Σήμερα σας χαρίζω το υπέροχο Love Story από την συνομίλική μου (28) Nadia από το Πακιστάν. θα την βρείτε στο http://www.nadiaali.com

If you ask me I will say it,
You make me smile,
It's contagious,
And in your eyes,
I can see it,
Cause your heart is the greatest.

And I cant be without you
So don’t go anywhere
You show me love like no one else has done yet,
And with the road ahead,
This is the beginning of this love story,

Of this love story.
When I'm with you, I am taken,
With the feeling that you've been chosen,
What I'm longing is the best thing,
In a long time that I'm not broken,

And I cant be without you
So don’t go anywhere,
You show me love like no one else has done yet,
And with the road ahead,
This is the beginning of this love story,
Of this love story.

Η ανόητη φταίει καρδιά μου, που ποτέ δε θα μεγαλώσει ( III )

2009-03-27T13:01:00.000+02:00

Απόψε θα πω για σένα
για σένα θα τραγουδήσω
λευκό τριαντάφυλλό μου
για σένανε θα μιλήσω

Ν' αντέχουμε μόνο μας μένει
η ζωή ότι κι αν φέρει
τη μια του χειμώνα τη νύχτα
την άλλη γλυκό καλοκαίρι

Η ανόητη φταίει καρδιά μου
που ποτέ δε θα μεγαλώσει
η νοσταλγία μου φταίει
που θέλει μέσα της να σε σώσει

Ν' αντέχουμε μόνο μας μένει
η ζωή ότι κι αν φέρει
τη μια του χειμώνα τη νύχτα
την άλλη γλυκό καλοκαίρι

Ν' αντέχουμε μόνο μας μένει
η ζωή ότι κι αν φέρει
τη μια του χειμώνα τη νύχτα
την άλλη γλυκό καλοκαίρι

ΠΑΝΟΣ ΚΑΤΣΙΜΙΧΑΣ - "Ν' αντέχουμε μόνο μας μένει"

A Disquiet Follows My Soul ... (IV)

2009-03-24T22:01:00.001+02:00

Πόσοι χτύποι καρδιάς μου έμειναν;

Πόσες αναπνοές έμειναν να πάρω;

Πόσα καλημέρα έμειναν να πω και πόσα καληνύχτα;

Πόσες φορές έμειναν να χαμογελάσω;

Πόσα Σ' ΑΓΑΠΩ έμειναν να πω;

Πόσες φορές ακόμα θα γυρίσω το κλειδί του αυτοκινήτου;

Πόσες χειραψίες έμειναν να κάνω;

Πόσες αγκαλιές έμειναν να μου δώσουν;

Πόση φωνή μου έμεινε;

Πόσα ηλιοβασιλέματα έμειναν να δω;

Πόσες ακόμα φορές θα δακρύσω;

Πόσα τραγούδια έμειναν να μου αφιερώσουν και να αφιερώσω;

Πόσα τραγούδια έμειναν να ακούσω;

Πόσες φορές ακόμα θα ξυπνήσω;

Πόσες φορές έμειναν να νευριάσω και να βγω απ' τα ρούχα μου;

Πόσες φορές μου έμειναν να γυρίσω σπίτι;

Πόσες βόλτες έμειναν να κάνω στα μέρη που αγάπησα;

Πόσες φορές ακόμα έμειναν να γίνω λιώμα στο ποτό;

Πόσες φορές ακόμα θα δω χιόνι; Να το ΔΩ πραγματικά..

Πόσες ακόμα φορές θα νιώσω ότι έκανα διαφορά στην ζωή κάποιου ατόμου;

Πόσες στιγμές ηρεμίας μου απομένουν;

Πόσες φορές έμειναν να κοιτάξω έξω από το παράθυρο;

Πόσες φορές έμειναν να νιώσω την αίσθηση ότι γυρίζω σπίτι μετά από την δουλεία;

Πόσες φορές θα δω την θάλασσα ακόμα;

Πόσος έμεινα άραγε;

Πόσα λεπτά έμειναν;
Πόσες ευκαιρίες έμειναν να νιώσω ζωντανός;

Για ένα μόνο είμαι σίγουρος. για όσο μου μένει, για όσο μου επιτρέπεται, I will be around. Και η αγάπη μου θα ειναι πάντα ε5κεί. Στην μορφή που απαιτείται να είναι. Γιατί η αγάπη μπορεί να πάρει πολλές μορφές. ΌΧΙ μεταμφιέσεις. Μορφές. Μαθαίνει και προσαρμόζεται.

How to save a life (V)

2009-03-23T12:46:00.000+02:00

Step one you say we need to talk
He walks you say sit down it's just a talk
He smiles politely back at you
You stare politely right on through
Some sort of window to your right
As he goes left and you stay right
Between the lines of fear and blame
You begin to wonder why you came

CHORUS:
Where did I go wrong, I lost a friend
Somewhere along in the bitterness
And I would have stayed up with you all night
Had I known how to save a life

Let him know that you know best
Cause after all you do know best
Try to slip past his defense
Without granting innocence
Lay down a list of what is wrong
The things you've told him all along
And pray to God he hears you
And pray to God he hears you

CHORUS:
Where did I go wrong, I lost a friend
Somewhere along in the bitterness
And I would have stayed up with you all night
Had I known how to save a life

As he begins to raise his voice
You lower yours and grant him one last choice
Drive until you lose the road
Or break with the ones you've followed
He will do one of two things
He will admit to everything
Or he'll say he's just not the same
And you'll begin to wonder why you came

Ο αριθμός 6 (συμπληρωματικό)

2009-03-21T21:33:00.000+02:00

Αριθμός 6, συμπληρωματικό του προηγούμενου (ΑΡΕΣΚΕΙ ΜΟΥ top5)

- Music !

Ένα από τα αγαπημένα μου bands : Within Temptation
Πάρτε και το βίντεο, του πολύ καλού ALL I NEED.

σόρρυ αλλά δεν αφήνει να το βάλω embedded στο blog:
http://www.youtube.com/watch?v=L6ViM8tKG1Q

[[The official D ΑΡΕΣΚΕΙ ΜΟΥ! TOP5 ]]

2009-03-20T13:45:00.000+02:00

η..άλλη πλευρά του νομίσματος:

The official ΑΡΕΣΚΕΙ ΜΟΥ! TOP5

5. Αρέσκει μου να κοιμάμαι με τον ήχο της βροχής.

4. Αρέσκει μου όταν οδηγώ να παρατηρώ πράγματα που σε κανονικές συνθήκες δεν.. όπως για παράδειγμα τις προάλλες πάνω σε φώτα τροχαίας σταματημένος λόγω κόκκινου, μια αρκετά ηλικιωμένη γυναίκα ντυμένη στην τρίχα. Λές και είχε βγεί από ταινία γαλλικού κινηματογράφου. Και εγώ να την ζηλεύω. Γιατί ακόμα και στην προχωρημένη ηλικία που είναι έχει τόση ενέργεια. Γιατί δεν ξέρω αν και εγώ όταν φτάσω την ηλικία της θα έχω την ίδια ενέργεια. Και να χαμογελώ. Ευτυχώς που δεν με είδε γιατί θα νόμιζε ότι της την πέφτω :D

3. Αρέσκει μου να οδηγώ μεγάλες αποστάσεις. Δεν με κουράζει. Ειδικά αν ο προορισμός μου το αξίζει.

2. Αρέσκει μου να είμαι δημιουργικός. Κάτι που έχει καιρό να κάμω λόγω αλλαγής δουλειάς. Είμουν web designer. Τώρα πια όχι.

1. Αρέσκει μου να ΕΙΜΑΙ. Να νιώθω ζωντανός. Προσπαθώ.

The Official D Top5

2009-03-19T11:53:00.000+02:00

Εκάμαμεν το μόδα και σε όποιο blog μπώ βλέπω το ίδιο θέμα ανάρτησης. Πράγματα που μας αρέσουν και πράγματα που μας χαλάνε. Ποιος ήταν ο πρωτοπόρος σε τούτο? Ποιός ήταν η σπίθα που άναψε τη φωτιά στα blogs? Ξέρει κανείς? Να του στείλω τούρτα μους σοκολάτας :) :)

Πιο κάτω θα προσπαθήσω να συντάξω όσο πιο καλά μπορώ με τον τρόπο που έμαθα εδώ και 4 χρόνια (όσοι με ξέρουν από κοντά κατάλαβαν τί εννοώ) τα top5 "ΝΕΥΡΙΑΖΩ οταν..." του Δημητρού:

5. Νέα έισοδος στον αριθμό 5 αυτό τον μήνα της επίσημης λίστας του "ΝΕΥΡΙΑΖΩ όταν..." είναι: να μην έχει γάλα και bran flakes για να καταναλώσω με το πέρας της νάρκης μου. Πρέπει δηλαδή να κάμω τί εννα κάμω με άδειο στομάχι μέχρι ως ότου πάω δουλειά. (βλ. παλιότερο ποστ για το καθημερινό μου πρόγραμμα)

4. Κάτω από τον αριθμό 2 αυτό τον μήνα, ΝΕΥΡΙΑΖΩ όταν βιάζομαι να πάω σε έναν τόπο με το αυτοκίνητο και ξαφνικά οι δρόμοι γεμίζουν με α) ευηπόλιπτους και ευσυνηδειτους πολίτες που φοβούνται να πάνε ΑΝΩ των45 μπας και τους σταματήσει η αστυνομία
β) γέρους και γριούλες πίσω από τιμόνι υπερπολυτελέστατου αυτοκινήτου. Ξέρετε.. το Σάηπρους Ωνάσης σύντρομ. Αγοράζω το 5μετρο σε μήκος μερσεντές επειδή πρώτον μπορώ και δεύτερον εν κόουζη ηνσάηντ για την κάρα μου και ας μεν ξέρω τι κάμνουν τούτα ούλλα τα κουμπούθκια και λαμπάκια. (έτυχεν μου μια φορά να κάτσω να παρακολουθήσω παππούλιη να προσπαθεί να κλείσει το σάνρούφ της μερσεντάρας του, για 10 ολόκληρα λεπτά...) Πίσω στο θέμα μας όμως. Οι παππούληδες αυτοί είναι και χελώνες στο πάρκινγκ και στο να πάρουν την απόφαση αν θα στρίψουν την στροφή φοβούμενοι μπας και τους φύγει το leather-τιμόνι από τα χέρια.

3. Σταθερό στον αριθμό του, ΝΕΥΡΙΑΖΩ όταν μου βάζουν να κάμω δουλειά που δεν εμπίπτει στα καθήκοντά μου. Να έχω μάστρο που δεν ξέρει που παν τα 4 του, να μεν ξέρει ποιός είναι υπεύθυνος για ποιό πράμα και να αναθέτει την δουλειά στον πρώτο που θα δεί μπροστά του ή θυμηθεί. Με ηρεμία όμως όπως πάντα, δεν αντιδρώ και του λέω με τακτ ότι η δουλειά θα γίνει από το άτομο που είναι υπεύθυνο για να την κάμει, δείχνοντας του με τρόπο, το θύμα.

2. Άνοδος από τον αριθμό 5 προσπαθώντας να κατακτήσει την κορυφή του Mt. ΝΕΥΡΟ είναι το να θέλω να κοιμηθώ σπίτι και να αρχίζουν οι φωνές τους να διαπερνούν τα ευαίσθητα και ντελικάτα αυτάκια μου. Φωνές μεταξύ ανθρώπων, φωνές στο τηλέφωνο, λες και τα αυτιά τους εν μακριά που το στόμα τους. Φταίω και εγώ όμως, που ο ύπνος μου εν ελαφρύς σαν πούπουλον και ακοή που με κάνει να ακούω τον γάρο να γκαρίζει από οίστρο τζικάτω στην Αθηαίνου (Λευκωσία που είμαι, α, υπόψην).

1. Κάνει κρύο και φυσά στην κορυφή. Αυτό τον μήνα για 2η συνεχόμενη φορά το να με πιάνουν τηλέφωνο το πρωί από την δουλειά. ΝΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΑ ΙΔΙΑ ΩΡΑΡΙΑ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΤΙ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΜΩ! ΕΡΧΟΜΑΙ ΠΙΟ ΜΕΤΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΦΕΥΓΩ ΑΡΚΕΤΑ ΠΙΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟΤΙ ΕΣΕΙΣ. Στείλτε ένα ΣΜΣ. Προτιμώ το. ( σκεφτείτε το, γίνεται ) Και να το απαντήσω ΤΙ θα καταλάβετε? Πάλι η δουλειά που πρέπει να γίνει ΕΝΘΑ γίνει ΑΦΟΥ έρθω γραφειο???

Home is where my heart is aching

2009-03-15T03:33:00.000+02:00

Home is where my heart is aching

Home is where there's no mistaking

All this space between us Isn't going anywhere

But it's ok to be us Cause your far from being here

Here is where the sky gets lonely

Here I dissappear

CompassionArt

2009-03-10T12:39:00.000+02:00

Οι CompassionArt είναι ένα "band" που σκοπός του είναι να μαζεύει λεφτά για φιλανθρωπίες. Αποτελείται από 2 κυρίως άτομα, τον Martin Smith και την γυναίκα του Άννα. Το καινούριο τους album CD έχει το όνομά τους σαν τίτλο και όλα τα έσοδα θα πάνε σε charities.

Track listing of CD:

"Come To The Water" - vocals by Chris Tomlin, Martin Smith, Kirk Franklin and Watoto Children's Choir
"Shout Praise" - vocals by Israel Houghton, tobyMac and Darlene Zschech
"King Of Wonders" - vocals Matt Redman, Tim Hughes and Joel Houston
"Lead Me To The Rock" - vocals by Paul Baloche
"We Won't Stay Silent" - vocals by Steven Curtis Chapman and Tim Hughes
"Highly Favoured" - vocals by Amy Grant, Michael W. Smith and Watoto Children's Choir
"Fill My Cup" - vocals by Martin Smith and CeCe Winans
"Friend Of The Poor" - vocals by Leeland Morring and Andy Park
"King Of The Broken" - vocals by Darlene Zschech, Israel Houghton and Leeland Mooring
"You Have Shown Us" - vocals by Chris Tomlin, Paul Baloche and Steven Curtis Chapman
"Until The Day" - vocals by Darlene Zschech and Graham Kendrick
"Let It Glow" - vocals tobyMac and Kirk Franklin
"So Great" - vocals by Michael W. Smith, Israel Houghton and Christy Nockels
"There Is Always A Song" - vocals by Martin Smith, Steven Curtis Chapman and Watoto Children's Choir
"There Is Always A Song (reprise)" - vocals by vocals by Martin Smith, Steven Curtis Chapman and Watoto Children's Choir

Το κομμάτι αρ. 14 άρχισε ήδη και παίζει στα κυπριακά ραδιόφωνα.
Ιδού και το βίντεο clip.

Make my day...

2009-03-05T11:22:00.000+02:00

09:00 - αρχίζει και αναβοσβήνει το κινητό. το έχω στημένο δίπλα μου έτσι ώστε να το "νιώσουν" τα κοιμισμένα μάτια μου και να το προσέξω πριν ακόμα αρχίσει το wake up ring tone να παίζει. Το κοιτάζω και περιμένω La Valse D'Amelie να αρχίσει να χαϊδεύει τα αυτιά μου. Το αφήνω να κάνει από μόνο του snooze περιμένοντας για την επόμενη δόση. Είμαι πια ξύπνιος. Χουζούρεμα in bed for the next 10 mins.

09:15 - καταφθάνει η πρώτη καλημέρα σε sms, ζωγραφίζοντας ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου. Είμαι ήδη στην διαδικασία πλένομαι/ντύνομαι/πίνω γάλα/tv zapping. O Foxάκης κοιμάται στο σαλόνι όπως πάντα. Τουλάχιστον από το περασμένο καλοκαίρι. Γέρασε. Δεν τον βγάζουμε έξω στο σπιτάκι του πλέον γιατί τον θέλουμε μαζί μας στα "τελευταία" του. Too much heat/too much cold will kill him.

10:00 - Πακετάρω το laptop στην τσάντα του. Το κουβαλάω μέχρι την πόρτα. Μαζί με τα κλειδιά, το πορτοφόλι και το κινητό. Ελέγχω για ταχυδρομείο. Τίποτα. Έχω σταματήσει πλέον τις πολυέξοδες αγορές μέσω νετ. Κανένα bluray που και που μόνο.
Γυρίζω να δώ τον Foxάκη για τελευταία φορά πριν φύγω. Κοιμάται πάλι. Τον ζηλεύω. Πνίγω το συναίσθημα και κλείνω την πόρτα πίσω μου.

Με το που βγαίνω έξω κατεύθυνση προς το αυτοκίνητο δεν με καλημερίζει το γνωστό κρύο αεράκι όπως έχω συνηθίσει αλλά αέρας λίγο πιο ζεστός, άνοιξης, με μια δόση από την μισο-ανθισμένη αμυγδαλιά που έχουμε στον κήπο. Κοντοστέκομαι και αναρωτιέμαι αν τελικά έκανα λάθος και δεν ντύθηκα πιο ελαφρά. Δεν πειράζει λέω. Καλύτερα να ζεσταθώ παρά να την αρπάξω πάλι. Άλλωστε στις 20:00 που σχολάω θα κάνει κρύο.

10:45 - Κατεβαίνω περίπτερο Αρμενίας. (όχι το SoEasy, το άλλο) Ρίχνω μια ματιά στα ελληνικά περιοδικά που δίνουν και dvd. Δεν ήρθε ακόμα αυτό που αγοράζω. Παίρνω στη θέση του ένα άλλο για το Playstation 3. Προσέχω το "TiVo" που δίνει dvd με την ελληνική αυθεντική μετάφραση επεισοδίων με τα Στρουμφάκια. Το παίρνω και εκείνο.

11:00 - Είμαι δουλειά. Ανακαλύπτω μέσω συναδέλφων και από τις φωνές που ακούγονται ότι ΠΑΛΙ δεν πληρωθήκαμε στην ώρα μας. Ευτυχώς που όπως προείπα δεν κάνω πλέον τις τρελές αγορές από το νετ και μου έμειναν γύρω στα 200 ευρώ να περάσω μέχρι την Δευτέρα. Υπέρ-αρκετά για μένα ακόμα και αν πάμε για μπύρες και φαϊ μέσα στο ΣΚ :)

13:00 - Σκέφτομαι αν πρέπει να φάω. Δεν τρώω τελευταία όπως παλιά. Έχασα και 5 κιλά (πάλι καλά). Αποφάσισα ότι δεν θα φάω το μεσημέρι. Έτσι κι αλλιώς, μάλλον, θα πάμε για μπύρες απόψε με τα παιδιά από την δουλειά και μάλλον θα τσιμπήσω κανένα από εκείνα τα σνακ που έρχονται με το ντίπ.

14:30 - Τρέχω να προλάβω να τελειώσω τα έξτρα καθήκοντα που μου ανέθεσαν. Έτσι πάει. Οικονομική κρίση. Δεν σου μειώνουμε τον μισθό αλλά σου βάζουμε και κάνεις κάτι έξτρα χωρίς αύξηση μισθού. Το κάτι έξτρα είναι από το άτομο που του έκαναν μείωση μισθού/καθηκόντων. Α, και μισθό ακόμα δεν είδαμε σας είπα?

15:30 - Βγαίνω στο μπαλκόνι και ρεμβάζω. Αυτοκίνητα να περνούν... Ο ουρανός μουντός και γκρίζος. Λες και τον έβαψαν έτσι από γεννησιμιού του. Ο αέρας ο ίδιος σε θερμοκρασία. Διαφορετικός, χωρίς την αίσθηση της αμυγδαλιάς. Επιστρέφω στο γραφείο να συνεχίσω...

17:00 - Νιώθω λες και άδειασα. Από όρεξη. Λες και η μέρα μου τέλειωσε και είμαι έτοιμος να πάω σπίτι να κάνω μπάνιο, να βάλω τις πυτζάμες και να κάτσω στην τηλεόραση να δώ καμιά ταινία. Αλλά συνειδητοποιώ ότι δεν είναι η ώρα μου ακόμα. Έχω ακόμα μπροστά μου μέχρι τις 20:00.

20:00 - Δουλειά τέλος. Αντί να πάω σπίτι να κάνω τα άνωθεν, πάω προς το μέρος που πρότειναν οι συνάδελφοι για να πιούμε 1-2 (?) μπύρες. Να συζητήσουμε για τα δικά μας. Όχι τα προσωπικά. Εκείνα, λίγα μόνο άτομα έχουν την ευκαιρία να τα μάθουν. Ήταν σχετικά καλά.. Αλλαγή περιβάλλοντος. Αν πήγαινα σπίτι, θα ήμουνα ο νάμπερ ουάν ακροατής των Parents FM. Στις φωνές, στα μαλώματα, στις επικρίσεις. Κουράστηκα. Πρέπει να αλλάξω σταθμό στο ράδιο του μυαλού μου.

22:00 - Έφυγα σχετικά νωρίς. Με έπιασε πονοκέφαλος απο εκείνους που νιώθεις το νεύρο να κτυπάει πάνω στο δεξί φρύδι... Μπαίνω στο αυτοκίνητο και κατευθύνομαι προς το σπίτι. Καλά έκανα και ντύθηκα "βαριά". Θα με τσάκιζε το βραδινό κρύο. Σκέφτομαι τι θα κάνω αύριο. Πώς μπορώ να αλλάξω? Ή καλύτερα , μπορώ να αλλάξω?

Με χρειάζεται κανείς?
Τι είπες??? Ο εαυτός μου? Με τον εαυτό μου έκανα πολλές φορές συζητήσεις. Να βρούμε μαζί λύσεις. Να αποφασίσουμε για διάφορα. Τελευταίως δεν μου μιλάει "καλά". Λες και κάτι του έκανα. Λες και πρέπει να πάρω το μηδέν για να με ακούσει καλύτερα. Με αφήνει να πάρω τις αποφάσεις μόνος μου. Να φάω τα μούτρα μου, μόνος μου, για να έρθει μετά "κύριος" για "να μου το κτυπήσει" ότι έκανα λάθος επιλογές. Όπως έκαναν τόσοι πολλοί στο παρελθόν άλλωστε.

Συνηθισμένα τα βουνά από τα χιόνια.

Ήρθες και πάλι...

2009-02-27T17:36:00.000+02:00

..τρελό καρναβάλι.

Από τα πολλά έθιμα του τόπου μας που δεν συμπαθώ. Τελευταία φορά που ντύθηκα και πήγα ήταν 2 χρόνια πριν. Το θεωρώ άσκοπο. Προτιμώ να μείνω σπίτι. Προτιμώ να πάω σε σπίτι και να περάσουμε την ώρα μας ποιοτικά. Ξέρετε εσείς pizza, dvd, επιτραπέζια. Τα γνωστά. Και πάνω απ'όλα καλή παρέα.

Πού να τρέχω μέσα στο καταχείμωνο και να την αρπάξω (κι άλλο)..!

Πολλοί θα διαφωνήσετε το ξέρω. Είναι ωραία για τα μικρά να πάνε να κάμουν χαρά που θα ντυθούν που θα δουν και άλλα παιδάκια στην ίδια ακριβώς καρναβαλοκατάσταση.

..Καθαρά Δευτέρα.

το ίδιο με το πιο πάνω. Τρέχουμε στις εξοχές τάχα για την έναρξη των νηστειών και την επομένη όλο και κάποιο σαλαμάκι θα βρεθεί μπροστά μας, μέρος του σάντουιτς που ετοιμάσαμε για να κόψει την πείνα που δημιουργήθηκε από την προηγούμενη..

τελικά είμαι πολύ grumpy old man.. λέμε τώρα..

Καλά, μόνο εγώ το πρόσεξα?

2009-02-24T18:39:00.000+02:00

Το πόσο πολύ μοιάζει η φετινή κυπριακή συμμετοχή στην Eurovision Firefly με το κομμάτι των Incubus με τίτλο Warning ?

ή το ξέρατε ήδη? :/

Όταν η ζωή δεν μας χαμογελάει..

2009-02-24T16:59:00.000+02:00

Υπήρξαν στιγμές που είπα γιατί σε εμένα? Τί έκανα? Γιατί δεν μου χαμογελάει η ζωή? Γιατί να πηγαίνουν όλα στραβά? Τα προσωπικά, τα επαγγελματικά, τα οικογενειακά, η υγεία μου..

Υπήρξαν στιγμές που ρώτησα τον εαυτό μου, τί θα γίνει αν στο στρίψιμο της Κοφίνου προς Λευκωσία δεν στρίψω το τιμόνι? Που θα πάει το αυτοκίνητο? Θα είναι όπως τις ταινίες που βλέπουμε που το αυτοκίνητο εκτοξεύεται εκτός δρόμου και στην πτώση αρπάζει σχεδόν αμέσως φωτιά? Θα κάνει διαφορά σε κανένα? Πόσο λάθος είχα..

Υπήρξαν στιγμές που είπα να μην σηκωθώ από το κρεβάτι και να μείνω σπίτι. Να κλείσω το κινητό και να μην δώσω σημεία ζωής σε κανένα. Αλλά δεν το έκανα. Γιατί καταλαβαίνω στο τέλος της κάθε σκέψης ότι "I can't afford it".

Έχω τόσα πολλά να δώ. Τόσα πολλά να κάνω. Μπορεί να υπάρχουν άτομα που η παρουσία μου κάνει διαφορά στην ζωή τους..

Και μετά έρχεται η διαπίστωση ότι μπορεί να μην είμαι τόσο μόνος όσο νομίζω.
Ένας πολύ καλός φίλος κάποτε μου είπε ότι ποτέ δεν είμαστε μόνοι. Πάντα θα έχουμε τον εαυτό μας. Ό,τι και να γίνει. Μέχρι την ύστατη. Η ζωή γίνεται πιο εύκολη έχοντας φίλους γύρω σου που σε αγαπάνε και είναι πρόθυμοι να κάνουν σχεδόν τα πάντα για σένα.

Φτάνει να έχεις φίλους. Πραγματικούς.

Και στο κάτω κάτω, αν δεν σου χαμογελάει η ζωή.. στο χέρι σου είναι να την κάνεις να γελάσει..

Εν αρχή ην το μπλόγκ..

2009-02-23T20:02:00.001+02:00

Πάντα ήθελα ένα μπλόγκ (λές και μιλάω για κατοικίδιο) αλλά ποτέ μου δεν το πήρα στα σοβαρά. Ίσως λόγω χρόνου, ίσως επειδή δεν είχα κάτι ουσιώδες να πώ. (ακόμα δεν έχω μην νομίζεις, κουβέντα να γίνεται.)

Κύρια μου ασχολία είναι η μουσική. Με αυτή ξυπνάω, με αυτή περνάω την μέρα μου και με αυτή κοιμάμαι. Μέχρι να βρεθεί το υποκατάστατο της.. Κυρίως ξένη. Πολλές φορές όμως θα βρείς στην συλλογή μου και Ελληνικά ακούσματα. Ναν καλά τα άτομα εκείνα που φροντίζουν να με 'μπολιάζουν με αυτά. Ποτέ δεν λέω όχι σε κάτι ωραίο.

Μπορείς να με πείς επικοινωνιακό/social τύπο αν με έβλεπες από μακριά. Πόσο πολύ όμως τα φαινόμενα απατούν. Όπως η ψευδαίσθηση στο δρόμο που οδηγάς στο κατακαλόκαιρο. Που βλέπεις από μακριά ότι ο δρόμος είναι βρεγμένος αλλά είναι ακόμα ένα παιχνίδι της ζέστης με τα μάτια σου. Δεν μου αρέσει να δείχνομαι. Δεν μου αρέσει να λέω πολλά. Λίγα και καλά. Μπορώ να πώ ότι έχω το λεγόμενο sense of humor, εκείνο το μονολεκτικό-ειρωνικό and to the point που πολλές φορές κάνω την γκάφα να το εξασκήσω όταν δεν πρέπει. Αλλά θα αφήσω εσένα να το κρίνεις. Από τα λίγα που μπορείς να κάνεις όταν είναι να ασχοληθείς με το άτομό μου.

Αυτά για την ώρα.. τα λέμε :-)